Skip Navigation Links
صفحه اصلی
ارتباط با ما Expand ارتباط با ما
گروه خبری Expand گروه خبری
مطالب Expand مطالب
فرصت های شغلی
سوالات متداول
جستجو
     
 
چشم اندازی که نداریم
رضا برومند- تحلیل گر مسائل اجتماعی

مردمی را در نظر بگیرید که در یک خیابان عریض و طویل با خیابان های فرعی زیاد  که انتهای آن نا مشخص است  در حال حرکت اند . هر کدام از این جماعت تصویری  در ذهن خود از انتهای مسیر دارند اما هیچکدام مطمئن نیستند که آخر قرار است به کجا برسند. نحوه حرکت ان ها نیز جالب و تماشایی است. ان ها به جای تمرکز برای یافتن مسیر درست و صحیح و افزایش سرعت و دقت خود برای  زود تر و بهتر رسیدن به مقصد ، با یگدیگر درگیر می شوند و توان و تجربه خود را در جهت رقابت و نزاع با یکدیگر صرف می نمایند. انگیزه های انان دیگرمتوجه انتهای مسیر نسیت بلکه صرف درگیری و کلنجار رفتن با یکدیگر می شود.کم کم گروه های کوچک و بزرگ تشکیل می شود و افراد بنا به دلایل شخصی اشان در هر یک از گروه ها قرار می گیرند.حالا افراد گروه بهم وابسته شده و در برابر هم احساس تعهد می نمایند.اینجا است که رقابت ها و درگیری های گروهی  شکل می گیرد واشتیاق ها و دلخوشی ها و شور و شعف و یا غم و غصه و انتقام در گرو پیروزی و یا شکست هر گروه است. در حالی که همه فراموش نموده اند  کجا بوده اند ، کجا هستند و قرار است به کجا بروند .این بخش هایی از داستان امروزی سیاست و مدیریت دراستان و حتی کشور ما است.آنچه که امروز از آن با عناوین مذموم اختلاف ، چند دستگی ، تخریب ، عدم تحمل ، مخالفت های بدون دلیل ، شایعه سازی و متهم نمودن یکدیگر نام برده می شود نتیجه نداشتن چشم اندازی روشن ، زیبا و امیدوار کننده از آینده ایی است که قرار است به ان دست یابیم.افق زیبایی که ذهن ها و انگیزه های درونی را به حرکت در آورد و همه را در یک مسیر مشترک و امیدوار کننده قرار دهد.بدون دلیل نیست که می گویند هر جامعه ای که می خواهد پیشرفت و توسعه داشته باشد اول باید تکلیف خود را با این سه مفهوم کلیدی روشن نماید

اول : ماموریت یا فلسفه خود      دوم: چشم انداز خود       سوم: ارزش ها یا اولویت های خود



1394/06/14 12:17:41 PM

نوشته شده توسط جواد کمالی

  نظرات شما  
   
نام:  
ن خانوادگی:  
تلفن:  
متن:  
   
   

    نظرات شما  
   
 
 
     
  • سفارشاتت

  • امکانات

  • پیوندها